1. 2020-ci ildə ikinci qarabağ müharibəsi zamanı sumqayıtın ilk şəhidi olmuşdur. eyni məhlədə böyümüş, eyni məktəbi bitirmişdik. məktəbin ən davakar, dəcəl uşaqlarından biri idi. yaxşı münasibətimiz var idi.məndən 2 yaş böyük idi. məktəbi bitirəndən sonra heç bir əlaqəmiz qalmamışdı. o şəhid olanda 18 yaşım zad var idi. mahirin ölümü mənı çox pis təsir etmişdi. halbuki illərdir o məhlədən köçmüşdüm və məktəbdən məktəbə görürdüm salam meleykimiz var idi. heç vaxt öz yaxınlarım barəsində belə bir xəbər almamışam. mahirlə nə qədər uzaq olsaq da ikimizi də birləşdirən o avara ruhu hər zaman onu gözəl insan kimi xatırlamağıma vəsilə olacaq. o vaxtlar müəllimlər hədələyirdi, direktor döyürdü, bütün günü məktəbin arxasında əlbəyaxa girirdi uşaqlarnan. qəlbi təmiz balaca boy qaqaş idi. bir dəfə məktəbdə bsq keçirmişdilər. sual azərbaycanın pul vahidi idi. mahir götürüb dollar yazmışdı. buna görə sıranın qabağına çıxardıb məzələnmişdi direktor. bütün məktəbin içində. qaçqın məktəbiydi deyə koridorda düzülürdük sıraya. nəysə də indi bu məktəb şəhidimiz var deyib keçinir. təhsilimizin bu qədər primitiv olması şərait yaradır ki, mahir kimi insanlar bu təhsillə məzələnsin. hər nəysə dünən şəhidlər xiyabanına getmişdim, məzarını gördüm, bir gül qoydum. çoxdandı buralara gəlmədiyimin fərqinə vardım, tez-tez gələcəyim söz verdim. mahirlə bərabər bütün şəhidlərimizin də məkanı cənnət ruhu şad olsun. hər şey onların istədiyi kimi olsun, ən azından məzardan o biri dünyaya uzanan bilinməzlik və qəhramanlıq yolunda.